Zaburzenia ruchowe w neurologii to jeden z najtrudniejszych interpretacyjnie problemów klinicznych. Klasyfikacja w właściwe rozpoznanie charakteru ruchów może w krótkim czasie doprowadzić do prawidłowego rozpoznania choroby, a niejednokrotnie do skutecznego jej leczenia. Niewłaściwie rozpoznanie może się przyczynić do różnych błędnych prób leczenia ze wszystkimi ich konsekwencjami, takimi jak działania niepożądane leków, które mogą być kolejnymi, jatrogennymi już zaburzeniami ruchowymi. Jeszcze większe znaczenie ma trafne rozpoznanie charakteru ruchów przy podejmowaniu decyzji o leczeniu operacyjnym (stereotaktycznym), które coraz częściej stosują neurolodzy i neurochirurdzy (?).
